Wydarzeniem poniedziałkowej serii gier był bez wątpienia szósty tytuł mistrzowski osiągnięty przez Merkurego, który dokonał tego w bardzo dobrym stylu, wygrywając 11 spotkanie z rzędu. Z bardzo dobrej strony pokazała się również ekipa DSGSA, która rozbiła Challengersów. Zapraszamy na podsumowanie!

Wolves Volley – Sharks 3-0 (21-13; 21-7; 21-18)

Przedostatnie spotkanie Sharksów w trzeciej lidze Inter Marine SL3 nie zmobilizowało przesadnie drużyny Pavlo Kudinova, których było próżno szukać na parkiecie na kilka minut przed rozpoczęciem meczu. Przez głowę przeszła nam nawet myśl, że być może mecz zakończy się walkowerem. Ostatecznie Sharksi pojawili się 'last minute', ale jak można się domyślić - nie byli w stanie realnie zagrozić tak silnej drużynie jak Wolves Volley. Konsekwencje poniedziałkowej porażki są takie, że było to już 15 przegrane spotkanie z rzędu, co jest najgorszym wynikiem spośród wszystkich drużyn, które grają obecnie w lidze. Jakby tego było mało - zespół 'Rekinów' zaczyna się zbliżać do niechlubnej czołówki. Cóż - przykro, że tak to się potoczyło i zastanawiamy się jaki będzie kolejny rozdział tej historii. A sam mecz? Aktualnie obie drużyny wyglądają, jakby grały w zupełnie innej lidze. Już na początku 'Wilki' wysunęły się na prowadzenie 12-7. W dalszej części seta oglądaliśmy kontynuację jednostronnego widowiska zakończonego zwycięstwem 'Watahy' do 13. W drugim secie nic nie wskazywało na aż tak duże lanie. Ot pomyśleliśmy, że Sharksi zdobędą 12-14 oczek. Od stanu 8-5 przeszliśmy jednak do wyniku...18-6. Zdecydowanie najlepiej zespół Sharksów zaprezentował się w trzecim secie rywalizacji. Pod koniec finałowej partii faworyt prowadził bowiem... zaledwie jednym punktem (19-18). Ostatecznie po punktach Tomka Głębockiego oraz Łukasza Fąka, Wolves zagwarantowali sobie trzeci punkt w meczu (21-18). Prawdę mówiąc - był to ich moralny i sportowy obowiązek.

Remedios Sopot Ortopedia – Flota TGD Team 0-3 (16-21; 17-21; 16-21)

Ok, wiedzieliśmy, że nie było to najważniejsze spotkanie dla Remediosu w obecnym sezonie, ale w obozie 'Ortopedów' mogli liczyć na to, że zdołają urwać choć jeden punkt. Wówczas ich pozycja wyjściowa przed spotkaniem z 'Amigos' byłaby już zupełnie inna. Problem jednak w tym, że już przed meczem było wiadomo, że Flota TGD Team będzie co najmniej tak samo zdeterminowana. Już na początku spotkania zarysowała się olbrzymia przewaga drużyny Mateusza Iwana (14-6). W dalszej części seta, Remedios coś tam jeszcze podgonił, ale umówmy się - o odwróceniu losów rywalizacji nie mogło być przecież mowy (21-16). Środkowa partia rozpoczęła się całkiem obiecująco dla 'underdoga' (10-10). Wystarczyła jednak chwila, by sytuacja zmieniła się nie do poznania. Po ataku Daniela Iwaszko mieliśmy bowiem wynik 17-12 i wówczas stało się jasne, że Flota TGD Team przypieczętuje za chwilę dziewiąte zwycięstwo w sezonie (21-17). Finałowa partia nie zmieniła oblicza spotkania, a Flota TGD Team była po prostu lepszą drużyną. Gdyby ktoś zapytał nas o modelowy przykład, jak powinno wyglądać spotkanie drużyn z dwóch przeciwległych biegunów w ligowej tabeli, to wskazalibyśmy właśnie na ten mecz (21-16). Dzięki zwycięstwu za komplet punktów, Flota przedłużyła swoje szanse na brąz. Jak pokazało jednak spotkanie rozgrywane chwilę później - DSGSA nie odpuszcza walki o baraż. Oj, będzie jeszcze ciekawie.

Wielki Speednet – Energa Trefl Gdańsk 1-2 (21-19; 17-21; 19-21)

Choć spotkanie nie miało znaczenia w kontekście potencjalnego podium rozgrywek czy walki o spadek, to mogliśmy być pewni, że żadna ze stron nie będzie odpuszczać i zagra na 100% możliwości. To jest po prostu wpisane w DNA graczy Wielkiego Speednetu oraz Energi Trefl Gdańsk. Początek spotkania to bardzo wyrównana gra obu ekip, w której obie drużyny prezentowały się dobrze zarówno w ataku jak i bloku (6-6). Z czasem zaczęła zarysowywać się przewaga 'Programistów', którzy po atakach Sławka Janczaka, wysunęli się na prowadzenie 13-8. Choć w dalszej części Trefl po punktach Adama Dagila doprowadził do wyrównania po 15, to ostatnie słowo należało już do graczy Marka Ogonowskiego (21-19). Środkowa partia to do pewnego etapu odbicie lustrzane wydarzeń z pierwszego seta. Wyrównany początek - przewaga jednej z drużyn (14-10), a następnie nieskuteczna pogoń rywali. Ostatecznie najmłodsza drużyna w lidze po wygranej do 17 doprowadziła do wyrównania w setach. W trzecim secie po bardzo dobrej grze w ataku Rafała Pączka, Energa Trefl Gdańsk wysunęła się na prowadzenie 14-9. W dalszej części po kilku udanych akcjach duetu Janczak - Szlejter, Wielki Speednet zbliżył się do rywala na jeden punkt (18-17). Choć w końcówce nie brakowało emocji i szans Speednetu - partię i w konsekwencji cały mecz wygrała Energa Trefl Gdańsk (21-19).

Volley Gdańsk – Fux Pępowo 1-2 (20-22; 21-19; 17-21)

Nie da się nie odnieść wrażenia, że wynik 2-1 dla Fuxa... nie urządza ani jednych, ani drugich. Fuxowi taki wynik w kontekście utrzymania nic w zasadzie nie dał. Strata z pierwszej części sezonu była już po prostu zbyt duża, żeby tutaj sobie cykać jakieś 2-1. To powinna być jazda bez trzymanki i liczenie wyłącznie na komplety punktów. W przypadku Volleya - zespół w żółto-czarnych barwach walczył nie tyle o to by bezpośrednio nie spaść, a o to, by uniknąć konieczności grania w meczu barażowym. Tam jak wiadomo może być różnie. Choć trzykrotni Mistrzowie Inter Marine SL3 rozpoczęli kapitalnie (7-1), to z każdą kolejną akcją - sytuacja zaczęła wymykać im się z rąk. Do wyrównania gracze z Pępowa doprowadzili w samej końcówce (17-17), a kiedy wyczuli swoją szansę, to już nie odpuścili (22-20). Dużo wskazywało na to, że druga odsłona może mieć podobny charakter. Choć początek należał do Volleya (10-7), to z czasem gracze z Pępowa po zagrywce Kacpra Długińskiego doprowadzili do wyrównania po 15. Ostatnie słowo należało jednak do Volleya, w czym... spora zasługa graczy z Pępowa, którzy w samej końcówce popełnili koszmarny błąd (21-19). Trzeci set wyglądał tak, jakby Volley Gdańsk nasycił się jednym punktem. W finałowej partii zespół w żółto-czarnych strojach nie był w stanie nawiązać walki z rozpędzonym rywalem. Choć wynik 21-17 tego do końca nie oddaje, to wygrana graczy z Pępowa ani przez chwilę nie była zagrożona (21-17).

Tiger Team – Craftvena 1-2 (21-18; 16-21; 20-22)

Na rozgrzewce przedmeczowej można było mieć uzasadnione obawy o siłę ataku w ekipie Craftveny. Wracający do gry Emiliano Archenti co prawda wyglądał nie najgorzej, ale Maciej Tyryłło walczący z nawracającą kontuzją barku, rozgrzewkę na siatce przesiedział pod ścianą. No nie wyglądało to dobrze i zastanawialiśmy się czy w ogóle wystąpi tego dnia. Może to jednak miała być taka zmyłka, bo gość zdobył 16 punktów z ataku w tym spotkaniu. Początek meczu był bardzo wyrównany, po czym Tiger zaczął coraz bardziej podkręcać śrubę. Craftvena dwoiła się i troiła, ale nie znaleźli recepty na odwrócenie sytuacji w tym secie. Masa błędów własnych w ataku oczywiście nie pomagała. Pod koniec partii udało im się jeszcze odrobinę zniwelować przewagę rywala, ale finalnie padła ona łupem 'Tygrysów' 21-18. Cholera wie, co zadziało się podczas zmiany stron, ale Tiger wszedł w seta nieco oszołomiony. Po chwili jednak chłopaki się rozegrali i mogliśmy obserwować naprawdę wyrównane widowisko. Tym razem jednak to Craftvena zagrała mocniej i skuteczniej w ataku. Maciej 'boli mnie bark' Tyryłło nie brał tego dnia jeńców. We wczorajszej gazecie pisali, że piłka pójdzie na lewe, a mimo tego zawodnikom Tigera nie udawało się w żaden sposób zatrzymać tego gracza. Przełożyło się to na wygranie seta (21-16) i remis w meczu. Po tak świetnej końcówce w wykonaniu 'Rzemieślników' nie szło zrozumieć co im się stało w trzeciej partii. 5-0 dla 'Tygrysów'... Potem 7-1... Kompletny rozkład i dekompozycja gry Craftveny. Tym bardziej z niedowierzaniem obserwowaliśmy, jak pomalutku odrabiają tę ogromną stratę, aż doprowadzili do stanu 17-17. Wciąż mogło wydarzyć się wszystko, a jednak wydarzyło się to, czego 'żodyn się nie spodziewał'. 22-20 dla 'Rzemieślników'. Na zwycięstwo Craftveny stawiało zaledwie 6% typujących czyli zapewne wyłącznie sami zawodnicy plus może jakiś missclick.

DSGSA – Challengers 3-0 (21-15; 21-8; 21-19)

Nie no, to się nie dzieje. Po tym jak zespół DSGSA przygotował okolicznościowego mema, Redakcja już czekała na pewną kontrę. Miało do niej dojść już dziś, bo wszystko wskazywało na to, że zespół w bordowych barwach przegra spotkanie z zespołem, który zagwarantował już sobie awans do drugiej ligi. O szansach DSGSA na podium rozgrywek wspominaliśmy w zasadzie z grzeczności. Bo tak wypadało. Bo broniła tego matematyka. Po wygranej z Challengersami opadły nam szczęki, a zespół z Elbląga wciąż jest w grze o pudło. Przed nimi jednak najważniejsze starcie sezonu. W swoim ostatnim spotkaniu zagrają z Krakenem. Choć na papierze nie ma na to szans, to czy przypadkiem wczoraj nie miało być tak samo? Już na początku spotkania zarysowała się przewaga graczy w bordowych strojach (8-5). W dalszej części gracze Wojciecha Lewińskiego nie mieli absolutnie żadnego pomysłu na rozpędzonego rywala i w efekcie przegrywali już 12-18, co w konsekwencji zakończyło się przegraną seta do 15. Konsternacja i niedowierzanie. Jak się okazało po chwili - to był dopiero początek problemów świeżo upieczonych drugoligowców. W drugim secie grający świetne spotkanie zespół DSGSA zdemolował rywala, przewyższając w każdym elemencie do 8. Trzeci set układał się do pewnego czasu po myśli faworyta (9-6). Z czasem zaczęli popełniać jednak sporo błędów (11-11), a w drugiej części seta ponownie do głosu doszli gracze DSGSA, którzy po atakach Oliwiera Slipaczuka oraz Dominika Trzeciaka w końcówce, zapewnili sobie trzeci punkt w meczu. Niewiarygodne. CO TO JEST ZA FINISZ SEZONU. A Challengersi? Cóż - licznik zwycięstw zatrzymał się na dwunastce. Mecz z DSGSA jak się okazało był tym pechowym.

Bossman Team – AIP 3-0 (22-20; 22-20; 21-14)

Oj ważny był to mecz dla obu ekip, arcyważny. Można by się pokusić o stwierdzenie, że była to bezpośrednia walka drużyn o drugie miejsce na podium rozgrywek. Sam początek spotkania wskazywał, że nieco lepiej dysponowani tego dnia są gracze Bossmana. W drugiej połowie seta jednak zawodnikom Adriana Ossowskiego udało się nieco podkręcić tempo i doprowadzić do wyrównania (17-17). Bossman zaczął popełniać więcej błędów, z kolei AiP popisywało się fantastycznymi akcjami, zarówno w obronie, jak i w ataku. Wyglądało na to, że wynik seta uda im się przechylić na swoją korzyść, po zaciętej grze na przewagi. Nadzieje prysnęły jednak po błędzie własnym w ataku oraz punktowym bloku Adriana Zajkowskiego. 22-20 na tablicy wyników i to Bossman w coraz lepszych nastrojach zmieniał strony boiska. Gracze w biało-fioletowych trykotach nie stracili fasonu po tej niekorzystnej dla nich końcówce i w drugiej partii prezentowali się naprawdę dobrze. Obie ekipy walczyły jak lwy, aż do stanu 20-20. I znowu, dokładnie jak w pierwszym secie, punktowym blokiem w ostatniej akcji tym razem to Kamil Gulan zakończył marzenia AiP o zwycięstwie w tym meczu (22-20). Spadek morale w ostatniej partii było widoczny gołym okiem. Tymczasem w szeregach Bossmana totalny luz oraz tryb 'la zabawa'. I w takich świetnych nastrojach postawili kropkę nad 'i', wygrywając trzeciego seta 21-14 i całe spotkanie 3-0. Bossman tym meczem praktycznie zagwarantował sobie srebrne medale. Z kolei AiP przeciwnie - nie wykorzystało szansy zdobycia nawet jednego punktu, czym prawdopodobnie zamknęli sobie drogę do osiągnięcia tego celu.

Fux Pępowo – MPS Volley 0-3 (18-21; 18-21; 19-21)

Aj, trudno nie odnieść wrażenia, że zespół MPS Volley zasługuje na coś więcej niż na to, by kończyć sezon w grupie spadkowej. Gdyby tylko nie problemy kadrowe i niekorzystne zbiegi okoliczności, to z pewnością MPS byłby dziś w grupie mistrzowskiej. Tak jak pisaliśmy jednak w kontekście Merkurego - oni mają to, czego nie ma żadna drużyna z ligi, również MPS Volley. Niemniej jednak - jakość drużyny Jakuba Nowaka jest na tyle mocna, że nawet grając w szóstkę i kilku bardzo ważnych graczy - MPS nie miał problemu pokonać walczącego o pierwszoligowe życie Fuxa. Owszem - nieco się pomęczył. Czasami myśleliśmy nawet, że przegrają seta. Kiedy jednak trzeba było, MPS podkręcił tempo punktując swojego rywala, zgarniając przy tym pełną pulę. Tak było chociażby pod koniec pierwszego seta, gdy po ataku Maksymiliana Magdziarka, Fux prowadził 18-17. W końcówce seta z bardzo dobrej strony pokazał się jeden z liderów drużyny od wielu sezonów - Arkadiusz Kowalczyk. To właśnie po jego atakach oraz co by nie mówić - błędach rywali, MPS zapewnił sobie pierwszy punkt w meczu (21-18). Do stanu 15-15 w środkowej partii nie wiedzieliśmy, w którą to pójdzie stronę. Po punktach - a jakże - Arka Kowalczyka, MPS wysunął się w końcówce na prowadzenie i po chwili zgarnął drugi punkt w meczu (21-18). Początek trzeciego seta to wyraźna przewaga 'Koniczynek' (8-4). W dalszej części MPS walczył jednak tak, jakby ten set miał zadecydować o tym czy team spadnie czy jednak się utrzyma. Szanujemy taką postawę - ta być może będzie kluczowa, by uniknąć miejsca barażowego. Tak czy siak - jeszcze pod koniec Fux prowadził 18-15, a mimo to - górą był MPS. Tym razem poza wspomnianym wcześniej czterokrotnym Mistrzem Ligi - z bardzo dobrej strony pokazał się Adrian Wieleba. To właśnie po jego dwóch blokach było już 'pozamiatane', a MPS zapewnił sobie trzeci punkt w meczu - brawo!

BEemka Volley – Merkury 0-3 (17-21; 16-21; 10-21)

Nie sztuką jest zdobyć Mistrzostwo. Sztuką jest to, aby po tym, gdy chwila blasku zastępowana jest ogromnym kryzysem - umieć się podnieść i wrócić na szczyt. Wczoraj wieczorem Merkury sięgnął po szóste mistrzostwo w historii ligi i dokonał tego, kończąc jeszcze chwilę temu w grupie spadkowej. To co jest jednak ogromną przewagą zespołu 'Planetarnych', to niespotykane w skali ligi ambicję, sportowy cel, świetna atmosfera i żelazna dyscyplina. Uważamy, że w SL3 mistrzostwo nie zdobywa się wyłącznie umiejętnościami, a jest to szereg powiązanych ze sobą naczyń. W Merkurym cały organizm działał w obecnej kampanii wyśmienicie. Perfekcyjnie. Tego się nie dało zrobić lepiej. Ile razy w historii ligi słuchaliśmy narzekań ze strony innych drużyn. A to, że więcej nie gramy, a to, że iluś z zawodników zmienia drużynę, a to, że nie jesteśmy w stanie zebrać składu na mecz. Sytuacja w Merkurym jest zupełnie inna, a nagrodą za taką postawę jest również łatka najbardziej utytułowanej drużyny w historii ligi. Wczoraj wieczorem Merkury przypieczętował zwycięstwo w wielkim stylu - na dwa mecze przed końcem ligowych zmagań. Zrobił to wygrywając aż jedenaście spotkań z rzędu. Zrobił to na zasadach takich, których nie widzieliśmy od kilku lat. Było to zwycięstwo absolutnie bezdyskusyjne i imponujące - brawo!