BOISKO #2

Dzień w Siatkarskiej Lidze Trójmiasta bez sensacji, dniem straconym. No bo jak inaczej określić ten mecz? Mecz, w którym mierzy się naszpikowany gwiazdami lider rozgrywek z drużyną, która wygrała dwa z pięciu spotkań, a na dodatek podchodziła do meczu po bardzo słabym meczu z Portem Gdańsk? Ech, nawet nie próbujemy tego zrozumieć. Mamy co prawda swoje spostrzeżenia, o czym za chwilę. Zanim do tego dojdziemy, słówko o pierwszej odsłonie, w której gra Floty wyglądała tak jak spodziewali się tego niemal wszyscy. Pewne trzecioligowe granie i wrzucenie rywali na taką karuzele, że ci po zejściu nie wiedzieli jak się nazywają. Z drugiej strony trzeba mieć naprawdę cojones, aby po takim pierwszym secie – tak diametralnie odmienić swoją grę. No bo to, że Flota zeszła o dwa piętra niżej od swoich możliwości jest chyba oczywiste. Ale zostawmy ich na chwilę. Na rozliczenie przyjdzie czas. Skupmy się na chwilę na Tigerze. Kurcze, gdyby ta drużyna potrafiła tylko ustabilizować formę i ‘odpędzić na dobre swe demony’ to jesteśmy przekonani, że znaleźliby się w wymarzonym TOP5. Uważamy, że w tej drużynie tkwi ogromny potencjał, no właśnie – zawsze jest jakieś ale. We wtorek zobaczyliśmy tę najlepszą wersję Tigera. Z charakterem i ‘serduchem’ do walki. Z tym, że mimo iż rywale są faworytem, to Tiger prze po swoje. Kapitalnie – brawo. A Flota? Cóż – kilka sezonów temu w SL3 występowała drużyna, która nazywała się MENTAL BLOCK. Rozumiecie czemu piszemy o tym właśnie teraz? Ponieważ Flota nie przegrała tego spotkania, bo ma gorszych zawodników. Przegrała charakterem, nerwami, pretensjami czy nieco toxic atmosferą, której wcześniej nie widzieliśmy. Przegrali również dlatego, bo uznali, że po wygraniu czterech meczów w sezonie – pójdzie już z górki. Wtorkowe spotkanie to lekcja pokory. Ilekroć gracze w granatowych strojach zaczną ‘lewitować’ to powinna być osoba, która przypomni jak to się historycznie skończyło.