BOISKO #2

Wow – tego to my się nie spodziewaliśmy. Choć gracze Wolves Volley zagrali w ostatnim czasie dwa bardzo dobre spotkania, w których zrobili ogromny krok w kierunku utrzymania w trzeciej lidze, to w kontekście ich pojedynku z Oliwą – byliśmy dość sceptyczni. O ile ‘Wilków’ można było w ostatnim czasie chwalić, tak grą Oliwy byliśmy zachwyceni do tego stopnia, że w ostatnim magazynie zastanawialiśmy się czy w przyszłym sezonie będą już gotowi na awans. Ilekroć jednak odlatujemy z naszymi predykcjami – dzieje się coś takiego. Pierwszy set rywalizacji nie wskazywał na to, że taki będzie epilog. Po ataku Kamila Krasińskiego, Oliwa wyszła na prowadzenie 13-9 i bez większych problemów wygrali pierwszą odsłonę pięcioma oczkami (21-16). Przed drugim setem Wolves Volley pozmieniali nieco pozycje i ich gra zaczęła wyglądać już zupełnie inaczej. Po asie serwisowym Krzysztofa Mrożka, gracze w czarnych strojach objęli prowadzenie 6-2. Mimo to, z prowadzenia nie cieszyli się zbyt długo. Po chwili Oliwa doprowadziła bowiem do wyrównania po 8 i wydawało się, że odzyskują oni kontrolę nad poczynaniami boiskowymi. Jak się po chwili okazało – wobec drugiej fali ‘Watahy’ byli już bezradni. Po dobrej grze w bloku oraz sporej niedokładności w ataku ‘Oliwiaków’, Wolves Volley objęli prowadzenie 18-15 i po chwili cieszyli się z doprowadzenia do wyrównania w setach (21-18). Ostatnia partia rozpoczęła się lepiej dla ‘undergoda’ spotkania. Po ataku Mikołaja Moszczenko, Wolves prowadzili na półmetku 10-6 i choć z czasem ich prowadzenie się zmieniało (nawet do 7 punktów), to finalnie wygrali seta z przewagą czterech oczek (21-17). Brawo – rewelacyjna robota!