BOISKO #2

Przed meczem pisaliśmy o tym, że w teorii istnieje szansa na to, że obie drużyny mogą po poniedziałkowym wieczorze zamienić się ze sobą miejscami. Później podkreśliliśmy jednak, że szansa na to nie jest zbyt duża, bowiem Volley Gdańsk nie dość, że nie zwykło zbyt często w SL3 przegrywać to na dodatek kiedy już grali z Tufikami to zazwyczaj wygrywali. Z tyłu głowy mieliśmy jednak pewne przeczucie, które nakazywało sądzić, że na kolejną przegraną poczekamy krócej niż pięćdziesiąt spotkań. Ta przyszła już w drugim spotkaniu od przegranej z Omidą Team. To, co jest jednak niepokojące dla obecnych mistrzów SL3 to fakt, że obecnie nie wyglądają na drużynę, która jest faworytem w walce o wyścig po mistrzostwo. Mało tego, obecnie i drugie miejsce jest bardzo zagrożone. Po przeciwnej stronie mamy ekipę Tufi Team, która zagrała bardzo dobre spotkanie. Trzeba podkreślić, że wygrana drużyny Mateusza Woźniaka była w pełni zasłużona. Najbardziej emocjonujący był pierwszy set, który zakończył się wynikiem 32-30 dla Tufi. Bardzo dobrą robotę w końcówce tej partii wykonał Kamil Romański, który najpierw złapał na bloku jednego z rywali, by po chwili kiwką w trzeci metr zakończyć pierwszą odsłonę. Drugi i trzeci set nie były już tak emocjonujące. O tym, że to Tufi wygrywało w tych setach zadecydowała najzwyczajniej w świecie lepsza dyspozycja drużyny. Tu naprawdę nie było przypadku i po spotkaniu drużyna Mateusza Woźniaka wskoczyła na drugie miejsce w ligowej tabeli. Zastanawiamy się, czy jest to chwilowa gorsza dyspozycja drużyny Volley Gdańsk czy może jesteśmy świadkami większego kryzysu.