BOISKO #1

Spotkanie, zgodnie z oczekiwaniami, zmobilizowało graczy obu drużyn do zwiększonej frekwencji. Zastanawiamy się czy wtorkowa potyczka bardziej zachwyciła czy rozczarowała. Z jednej strony, klasa spotkania była bardzo wysoka i zobaczyliśmy siatkówkę na bardzo dobrym poziomie. Z drugiej zaś, można powiedzieć, że Volley ‘zabiło’ mecz swoją świetną dyspozycją. We wtorkowy wieczór byli po prostu drużyną lepszą oraz dojrzalszą. Nie możemy wyzbyć się wrażenia, że spotkanie było tym z gatunku ‘z dużej chmury mały deszcz’. Przypominało nam to finałowy mecz poprzedniego sezonu w którym gracze Volley ograli Trójmiejską Strefę Szkód. Co prawda dysproporcja między Volleyem, a dobrze pamiętającymi poprzednie spotkanie graczami Tufi, tym razem była mniejsza, ale jednak widoczna. Paradoksalnie (patrząc na wynik poszczególnych setów), Tuffiki zaprezentowali się najlepiej w pierwszej odsłonie. Do połowy tej partii byli równorzędnym rywalem dla obecnego mistrza. Volley odjechało dopiero w końcówce. Duża w tym zasługa kapitalnego przyjęcia libero drużyny Piotra Ostrowskiego oraz rozegrania Pawła Hulińskiego. Jakże wymowny jest fakt, że ten ostatni w czasie meczu zdobył ‘kiwką’ aż pięć punktów. Na tym poziomie i z takimi rywalami wynik ten jest doprawdy imponujący. W drugiej odsłonie gracze Volley kontrolowali przebieg seta. Pozwoliło im to na delikatne rozluźnienie. W tej partii gracze aż trzykrotnie bezskutecznie próbowali grać z szóstej strefy. Trzecia odsłona to ponowna przewaga Volley, która stopniała dopiero pod koniec spotkania. Na koniec nasuwa nam się mała refleksja. Grając przeciwko takiej ekipie jaką jest Volley, drużyna nie może pozwolić sobie na tyle błędów w zagrywce. Nad tym elementem Tuffiki muszą popracować i kto wie? Może uda im się zrewanżować w grupie mistrzowskiej?