BOISKO #1

‘Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma’. Po spotkaniu, cytat ten pasuje do sytuacji obu drużyn. Z pewnością zarówno jedni jak i drudzy nie są w pełni zadowoleni z czwartkowego wyniku, ale wygrana pozwala Prometheusowi wskoczyć na trzecie miejsce w ligowej tabeli, a punkt zdobyty przez Oliwę, pozwala nieco oddalić ponurą wizję potencjalnego spadku. Początek meczu należał do Oliwy, którym wychodziło nawet to, co nie miało prawa wyjść. Dla przykładu zdobyli oni punkt po obronie Adriana Marcinkiewicza (5-2). Ich rywale z kolei mieli od początku seta spore problemy z organizacją gry i doszło do tego, że przez moment zastanawialiśmy się, czy przypadkiem inna drużyna nie ‘zakosiła’ im strojów, po czym jak gdyby nigdy nic wyszła na parkiet. Z czasem, gracze w niebieskich koszulkach prezentowali się coraz lepiej. Po tym, jak za dzieciaka obejrzeliśmy film, w którym pająk ugryzł Peta Parkera, a ten nabył później supermoce pomyśleliśmy, że podobna rzecz przytrafiła się Mykoli Pocheniukowi. Zawodnik ten dwa razy z rzędu niemal wbiegł po ścianie w celu obrony piłki. Mimo tej ofiarności to Oliwiacy prowadzili w tym secie. W końcówce, drużyna Dawida Karpińskiego prowadziła już (18-14 oraz 19-16), a mimo tego to ich rywale wygrali tę partię. To, co nie udało się w pierwszej odsłonie – udało się w środkowej partii. Podobnie, jak miało to miejsce w pierwszym secie to Oliwa lepiej rozpoczęła odsłonę (9-6). Gdy gracze z serca gdańska prowadzili (15-11), a mimo to pozwolili rywalom na wyrównanie (15-15), można było odnieść wrażenie, że skończy się jak w pierwszym secie. Tym razem Oliwa spięła jednak cztery litery i to oni cieszyli się z wygranej do 16. O trzecim secie nie ma się co za specjalnie rozwodzić. W partii tej Prometheusowi wychodziło wszystko, a Oliwie dla odmiany nic. Efekt tego był taki, że Prometheus prowadził w połowie seta 13-3! i zakończył partię wygraną do 9.