BOISKO #2

Hej Wilki! Nie mogliście tak wcześniej? Kiedy na przestrzeni ostatnich miesięcy chwaliliśmy drużynę Mikołaja Stempina, a ci notorycznie przegrywali – czuliśmy się zmieszani. Z jednej strony wierzyliśmy, że gracze w czarnych strojach naprawdę umieją grać. Z drugiej zaś mieliśmy spory problem, by świadomie robić z siebie durnia. Dziś czujemy satysfakcję, że coś co do czego mieliśmy przypuszczenia – wreszcie odpaliło. Oczywiście nie zmienia to postaci rzeczy. W naszych oczach to ‘Portowcy’ byli faworytem spotkania i faktycznie – to oni weszli kapitalnie w mecz. Po jednym z ataków Piotra Baja na tablicy wyników było 10-7 dla drużyny ‘z doków’. Ci z wyłącznie sobie znanych powodów dostali po chwili paraliżu, który sprawił, że punkty i to seryjnie zaczęli zdobywać gracze Mikołaja Stempina. Dość powiedzieć, że od wspomnianego stanu 10-7 do końca trwania partii – Port zdobył ledwie cztery oczka przy aż 14 swoich rywali. To naprawdę dużo. I wiecie co? Byłoby bezczelnością z naszej strony, gdybyśmy zostawili naszych czytelników z poczuciem, że wynik jest wypadkową gorszej dyspozycji Portu Gdańsk. Nie – to ‘Wilki’ zagrały kapitalnie. W drugim secie gra się bardzo mocno wyrównała i niemal od samego początku drużyny rywalizowały na dobrze znanej zasadzie ‘punkt za punkt’. W taki sposób doszliśmy do stanu po 18. Końcówka to ‘żelazne nerwy’ Portu Gdańsk, który po atakach Wojciecha Hołowienko oraz Karola Polanowskiego – doprowadzili do wyrównania w setach. Ostatnia odsłona to kontynuacja zaciętej gry. Ok – na półmetku partii było 12-7 dla Portu, ale zdradzimy Wam pewien sekret. Samo posiadanie przewagi to jeszcze nie wszystko. Po chwili należy postawić kropkę nad ‘i’ czego drużyna Arkadiusza Sojko nie umiała zrobić. Po pasjonującej gonitwie – Wolves Volley zdołali doprowadzić do wyrównania po 19, a następnie wydrzeć zwycięstwo rywalom tuż sprzed nosa.