BOISKO #3

MiszMasz wrócił do gry po tygodniowej przerwie, ale wyglądało to tak, jakby w ogóle nie wychodził z hali. Pierwszy set? W zasadzie bez historii – kilka fajnych akcji po stronie Oliwy, ale to MiszMasz od początku wyglądał pewniej i chwilę po rozpoczęciu spotkania prowadził już 9-4. Choć w dalszej części seta Oliwa próbowała coś kombinować, to jedyne na co było ich stać to zniwelowanie strat do jednego oczka (14-13). Dalsza część to przewaga dobrze dysponowanych graczy MiszMaszu i ich wygrana do 18. Drugi set to już zupełnie inna bajka. Oliwa w końcu się obudziła. Jeżewski odpalił kilka bardzo ważnych zagrań, a Krasiński dołożył swoje w ataku. Zrobiło się równo, momentami nawet z lekkim wskazaniem na Oliwę. Ale końcówka to był popis drużyny Jakuba Waszkiewicza. Choć Oliwa miała piłkę setową (20-19), to gracze MiszMaszu zachowali więcej zimnej krwi i po atakach Macieja Manisty oraz Rafała Wróblewskiego, zapewnili sobie po chwili drugą wygraną w sezonie Wiosna’25. W trzecim secie MiszMasz spuścił z tonu. Może za szybko uwierzyli, że już po robocie, a może po prostu chcieli dać pograć przeciwnikom. Oliwa skorzystała i po kilku punktach Aleksandra Juszczyka czy Kamila Krasińskiego, Oliwa wysunęła się na prowadzenie 16-9 i wygrała finalnie do 17. Podsumowując MiszMasz wraca do gry w stylu, który pamiętamy z owocnej przeszłości drużyny – solidnie, momentami bardzo efektownie. A, że jeszcze trochę rdzy w mechanizmach? Spokojnie, sezon długi. Oliwa? Pokazała to, o czym mówimy od lat. Brak stabilizacji formy sprawia, że team Adama Wyrzykowskiego sam wkłada sobie kij w szprychy roweru. To właśnie przez takie mecze jak ten środowy – wciąż znajdują się w trzeciej lidze.