BOISKO #1

Zrealizował się scenariusz, o którym umówmy się – było wiadomo na długo przed poniedziałkową serią gier. Mówimy tu o tym, że Husaria Gdańsk mimo pewnych problemów kadrowych, nie miała najmniejszych problemów z tym, by ograć Swooshersów i zdobyć przy tym komplet punktów. Po godzinie 21:30 na ‘Rycerzy’ czekał jednak o wiele bardziej wymagający rywal. Nie ukrywamy, że kilka godzin przed meczem byliśmy poważnie wystraszeni. Wszystko za sprawą tego, że na facebookowym fanpage’u drużyny ‘Portowców’, pojawiła się informacja poddająca w wątpliwość to, czy drużyna ‘z doków’ stawi się w hali Ergo Arena. Ostatecznie, mimo problemów kadrowych – ‘Portowcy’ desygnowali do gry pięciu graczy. Biorąc pod uwagę okoliczności – przebieg pierwszego seta mógł być dla wielu osób sporego kalibru zaskoczeniem. Mimo gry w osłabieniu, ekipa ‘z doków’ rozpoczęła seta od wysokiego prowadzenia 7-1. W dalszej części seta czuliśmy się jak byśmy oglądali mecz Husarii z Craftveną, do którego doszło w minionym tygodniu. Mimo wysokiego prowadzenia rywali – Husaria nie składała broni i doprowadziła po chwili do wyrównania po 8. Ba, w dalszej części seta po punktowej akcji Bartosza Stasiaka to Husaria zdawała się być bardzo bliska prowadzenia w setach (15-11). Niestety dla nich, po chwili uaktywnili się Filip Bloch oraz Paweł Polański, którzy doprowadzili do wyrównania. Końcówka seta to indywidualny popis Tomasza Bobcowa, który dał ‘Granatowym’ prowadzenie w meczu. Druga odsłona rywalizacji to ponownie świetny start Portu Gdańsk (8-4). Niestety dla drużyny Arkadiusza Sojko, czteropunktowe prowadzenie nie było większą przeszkodą dla Husarii, która goniła wynik przez niemal całego seta. Ostatecznie sztuka ta udała im się pod koniec partii (18-18). W końcówce, gracze Grzegorza Żyły-Stawarskiego poszli za ciosem i doprowadzili do wyrównania w setach. Ostatni set rozpoczął się od wyrównanej gry (7-7). Mniej więcej w połowie seta, Husaria zdołała objąć trzypunktowe prowadzenie (14-11), które jak się później okazało – było wystarczające by spokojnie dowieźć zwycięstwo do końca.