BOISKO #2

Czasy, w którym na myśl o meczu z Omidą rywale mieli pełne portki, już za nami. Kiedyś twierdza Omida była niemal niezdobyta. Obecnie może do niej wejść dosłownie każdy. Jakby tego było mało osoba, która do niej wchodzi pozwala sobie na dużo więcej niż można byłoby sobie wyobrazić. Całość przypomina sytuację, w której niechciany i zarazem nieproszony gość wbija wam na chatę, opróżnia lodówkę, klepie po tyłku waszą drugą połówkę, a kiedy mu się nudzi i postanawia wyjść to umorusane psimi odchodami buty wyciera w Waszą wykładzinę. Wszystko to przy Waszej biernej postawie. O, właśnie mniej więcej tak widzieliśmy czwartkowe spotkanie pomiędzy obiema drużynami. W zasadzie to mieliśmy już kończyć i zacząć standardowy opis, kto miał fajny blok, kto straszył na bombie itd. Nie dzisiaj. Jedyne, co w czwartkowy wieczór straszyło to dyspozycja Omidy. Uważamy, że czwartkowe spotkanie było najgorszym od… nie pamiętamy w zasadzie kiedy. Może od zawsze? W czwartkowy wieczór miał być mecz z Bez Odbioru. Był, ale oprócz tego, w wykonaniu Omidy był również Bez Sensu, Bez Polotu, Bez Finezji, Bez Pomysłu. A co tam. BEZNADZIEJNY. Tak nie gra mistrz Siatkarskiej Ligi Trójmiasta. Jeśli Omida się szybko nie ogarnie to obrona tytułu mistrzowskiego pozostanie jedynie mokrym snem ‘Logistyków’. Obecnie naprawdę poważnie zastanawiamy się, czy w takiej dyspozycji Omida byłaby w stanie zostać mistrzem drugiej ligi. Zostawmy jednak drużynę Konrada Gawrewicza. Z tego miejsca należy pochwalić ekipę Bez Odbioru, która podniosła się po porażce odniesionej w meczu z Volley Gdańsk. Od pierwszego gwizdka sędziego, po graczach w niebieskich koszulkach widać było zaangażowanie, które pozwoliło na odniesienie zwycięstwa w stosunku 2-1.