BOISKO #1

Cudu nie było. Nie ukrywamy, że choć z podziwem patrzyliśmy na dokonania ‘Amigos’ w drugiej części sezonu to trudno było nam wyobrazić sobie scenariusz, w którym mieliby oni ograć drużynę, która jeszcze pół roku temu rywalizowała w drugiej lidze. Z drugiej strony, kiedy na przedmeczowej rozgrzewce zobaczyliśmy, że MiszMasz na najważniejszy mecz w tym sezonie ma zaledwie sześciu graczy to uznaliśmy, że ‘pchają się w gips’. Co ciekawe i jest już pewną tradycją – przed rozpoczęciem meczu gracze MiszMaszu poprosili rywali o to by ich środkowy mógł grać cały mecz w pierwszej linii na co ci wyrazili zgodę. Postawa fair-play towarzyszyła graczom obu drużyn przez całe spotkanie. Sędzia się pomylił? Ok – przyznajemy się i jedziemy dalej. Oj tak – złej krwi nie było tu ani trochę. A aspekty sportowe? Set zaczął się od wyrównanej walki, po której mieliśmy wyniki 13-13. Faworyzowana ekipa dopiero w dalszej części seta wskoczyła na wyższe obroty i finalnie wygrała partię do 17. Środkowa odsłona rozpoczęła się od wysokiego prowadzenia teamu Michała Grymuzy (8-3). W dalszej części trzecioligowcy nie zwalniali i po chwili mieliśmy 14-8 a następnie pewną wygraną do 13, która pieczętowała utrzymanie w trzeciej klasie rozgrywkowej. Trzeci set rywalizacji nie miał już w zasadzie żadnego znaczenia. O ile pierwsza część seta była w miarę wyrównana tak w drugiej części, team Michała Grymuzy odskoczył rywalom i finalnie wygrał tę partię do 16, a cały mecz 3-0. Choć finalnie w tym sezonie im się upiekło to jednak przed kolejną edycją muszą zrobić swoisty ‘rachunek sumienia’.